Most z życzliwości

Mała Zosia codziennie szła do szkoły tą samą drogą. Przechodziła obok parku, mijając ławkę, na której zawsze siedział starszy pan. Zosia widziała go każdego dnia, ale nigdy nie zwracała na niego uwagi. Była zbyt zajęta myślami o szkole, o zabawie, o tym, co będzie na obiad.

Pewnego dnia Zosia zauważyła, że pan na ławce wyglądał smutno. Jego ramiona były opuszczone, a wzrok wpatrzony w ziemię. Zosia przystanęła na chwilę i pomyślała: "Może jest mu smutno? Może jest samotny?"

Następnego dnia Zosia przygotowała mały rysunek – kwiatek w słońcu. Gdy szła do szkoły, podeszła do pana i powiedziała: "Dzień dobry. To dla pana." I podała mu rysunek.

Pan spojrzał na Zosię zaskoczony, a potem uśmiechnął się. "Dziękuję, mała. To bardzo miłe z twojej strony." Jego oczy zajaśniały, a Zosia poczuła, że zrobiła coś dobrego.

Od tego dnia Zosia codziennie witała pana na ławce. Czasem przynosiła mu rysunek, czasem po prostu rozmawiała z nim przez chwilę. Pan opowiadał jej o ptakach w parku, o drzewach, o tym, jak zmieniają się pory roku.

Zosia odkryła, że małe gesty życzliwości mogą zbudować most między ludźmi. Nie potrzeba wielkich rzeczy – wystarczy zauważyć drugą osobę i pokazać, że jest ważna.